|
Kun je je voorstellen dat
'n groep Moslims in
Nederland 'n staatsgreep beraamt m.i.v. het vermoorden van de leider
van wat zij zien als de meest anti-Islamitische grote politieke partij van
Nederland?
Maar dat de plannen voor die bloedige staatsgreep
voortijdig uitlekken, en de betrokkenen
daarom snel besluiten van de coup af te zien?
Of, kun je je voorstellen dat 'n groep republikeinen in
Nederland 'n staatsgreep beraamt m.i.v. het vermoorden van de
leider van wat zij zien als de meest monarchistische grote
politieke partij van Nederland?
Maar dat de plannen voor die bloedige staatsgreep
voortijdig uitlekken, en de betrokkenen
daarom snel besluiten van de coup af te zien?
Zou je het de normaalste zaak van de wereld vinden als de
Moslims of republikeinen in
kwestie daarna in het
geheel niet gestraft zouden worden, of verder geen strobreed
in de weg gelegd zouden worden, ja zelfs als loyale
onderdanen verder door het leven zouden kunnen gaan?
Nee?
Nou, dat is anders precies wat er gebeurde in het
Koninkrijk der
(Noordelijke)
Nederlanden toen 24 april 1947 werd aangewezen als de
datum voor 'n volwaardige coup.
De voorbereiders daarvan waren ondermeer de
gereformeerde politicus Gerbrandy,
tijdens de oorlog door Wilhelmina
(de Koude), de toenmalige monarch,
aangesteld als premier van de Nederlandse
regering in Londen, en 'n zekere Erik Hazelhoff Roelfzema, vertrouweling
van diezelfde
Wilhelmina van Elspeterveld tot
Westerbork.
'n Integraal onderdeel van hun misdadige
plannen was de moord op PvdA-voorzitter Vorrink, die de
dans alleen ontsprong omdat deze op het geplande moment
van de aanslag ... niet thuis was.
De Schoften van Oranje, d.w.z. Gerbrandy, Hazelhoff Roelfzema en hun
kornuiten, hebben nooit in het openbaar verantwoording
hoeven af te leggen over wat ze van plan waren geweest, laat staan
daarvoor hoeven boeten.
(Mag ik aannemen omdat de coup, op z'n zachts gezegd, niet
tegen de monarchie gericht was, en omdat Vorrink
uiteindelijk toch niet uit de weg was geruimd?)
Vooral Hazelhoff Roelfzema werd en wordt als (zelfbenoemde) 'Soldaat van
Oranje' door Nederlandse Orangisten-monarchisten op handen
gedragen.
Dat het doel van de staatsgreep het voorkomen van de onafhankelijkheid
van Indonesië was, wordt ook graag vergeten.
Ze moesten zich doodschamen!
(En dan heb ik het hierboven nog niet eens gehad over het boek De
soldaat van Oranje ontmaskerd — Leugens, slachtoffers en
geheimen dat de rechercheur en analist Petra Alkema over deze figuur
schreef.
Dat boek is namelijk pas verschenen net voor deze aanvulling op mijn
artikel, dat ik elf jaar geleden al publiceerde.
Inmiddels zal de langstlopende musical van Nederland, Soldaat van Oranje,
deze zomer na zestien jaar stoppen.
Terwijl deze musical vanuit Orangistisch propagandistisch oogpunt 'n
anticlimax doormaakt, is inmiddels, 'n half jaar voor het einde van Soldaat
van Oranje, de musical
Willem van Oranje gestart.
Afgaande op de beschrijving van deze 'spectaculaire productie' zal in
deze tweede musical dezelfde soort loftrompet gestoken worden.)
M. Vincent van
Mechelen,
70.MZW
|
